دیدن منظره زیبا و دلنشین هنگام خروج از خانه در اول صبح روحیه آدم را بشاش کرده و به او احساس طراوت می بخشد و او را با انرژی بیشتر روانه کار می کند. اما اگر اول صبح هنگام خروج از خانه با نایلونهای پاره شده زباله که در وسط کوچه ریخته و اشغالهای کثیفی از داخل آن توی کوچه رها شده، مواجه شویم ، تا چندین ساعت احساس بدبختی و تلخی در مزاجمان ایجاد خواهد شد.

صبح بهاری یا تابستانی را تصور کنید:

ساعت هفت صبح است. نور زرد آفتاب از بالای دیوار کوچه می تابد و رنگ کوچه ها هنوز زرد رنگ است و روشنایی روز کامل نشده. تصور کنید که می خواهید از میدانی رد بشوید. دیدن میدانی که کف چمن سبز بشاش دارد و در وسط همین چمنها گلهای زرد و سرخ و بنفش کاشته شده  و نسیم ملایمی که عطر خوشبوی طبیعی این گلها را با خود همراه دارد، با صدای گنجشکها و دیگر پرندگان، چقدر می تواند لذت بخش باشد؟

برای ایجاد چنین محیطی ما چه کار باید بکنیم؟

آنهایی که به زیبایی محل زندگی خود می اندیشند چگونه باید افکار و نظریات خود را با همفکران خود در میان بگذارند؟

آنهایی که طبیعت زیبا را دوست می دارند و هنگام از بین رفتن آن می رنجند، چگونه و در کجا باید با همدیگر درد دل بکنند؟

آنها که روشهای قانونی جلوگیری از تخریب محیط زیست را می دانند ، چگونه می توانند بالفعل کردن قدرت بالقوه  مردم را به آنها متذکر بشوند؟

آنها که برای حفظ و احیا و بازسازی یا زیبا سازی محیط حاضرند حداقل یا حداکثر همکاری را با هم داشته باشند، کجا بایدهمدیگر را ببینند؟

این وبلاگ برای تهیه مکانی(فعلا) مجازی به همین منظور ایجاد شده و در صورت اعلام علاقه مندی دوستان به دنبال ثبت قانونی و انجام فعالیتهای عملی در جهت حفظ و زیبا سازی محیط زیست خواهد بود.

در زندگی خود موثر باشیم!